Ongevalsvatbaarheid

Er wordt al jaren onderzoek gedaan naar de achtergronden van ongevallen. Dit onderzoek richt zich op persoonlijke eigenschappen van de veroorzakers. Hierbij wordt onderzocht of bepaalde personen meer kans maken op ongevallen dan anderen en of deze verhoogde kans in verband kan worden gebracht met persoonlijke eigenschappen. De Engelse term die hiervoor wordt gebruikt is ‘accident proneness’. Een persoon die ‘accident-prone’ is, heeft meer kans om een ongeval te krijgen dan personen die dit niet zijn.

Het woord ‘prone’ kan worden vertaald als vatbaar of gevoelig. Iemand die ‘accident-prone’ is, is dus vatbaar voor ongevallen. Maar hoe stel je dit vast ? En is het bewezen dat er zoiets als ‘accident proneness’ / ongevalsvatbaarheid bestaat ? De meningen hierover verschillen.

Op de site van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk wordt hier kort op gereageerd. De ‘accident proneness’ theorie houdt in dat sommige arbeiders meer kans maken om betrokken te worden bij ongevallen. Deze theorie is niet algemeen geaccepteerd en onderzoekers zijn niet in staat geweest om aan het bestaan van ongevalsvatbaarheid aan te tonen.

Arnold J. Rawson schreef het volgende over ‘accident-proneness’: Accident-prone personen zijn vatbaar voor ongevallen in elk beroep. Een bedrijf gaf een groep brokkenmakers een andere baan en ondervond dat de ongevalsvatbaarheid werd gecontinueerd. “Een kleine groep mensen heeft aanleg om meerdere ongevallen te krijgen en te zorgen voor de meerderheid van alle ongevallen. Deze groep is constant van jaar tot jaar ongeacht het beroep”.

Een vreemd ongeluk zonder ernstige gevolgen

< lees verder >